بهانه 124: ذهن مرتب!

ذهنم مرتب شده است و تفاوت معنی دارش را حس می کنم. این به آن معنی نیست که خالی از نابسامانی است، مثل همه ذهن ها، اصلا! با این وجود مشخصا از گرفتاری بیش از چهار دهه ای خلاص شده ام و تازه متوجه می شوم که همه عمر چه فشاری را متحمل شده ام! سالهاست با بیش فعالی آشنا هستم اما آنچنان جدی نگرفته بودمش. میدانستم ریشه همه گم کردن اشیاء و فراموشکاری ها، بیش فعالی بوده است اما اینکه هنوز مغزم با آن همچنان درگیر است، نکته ای است که پس از اصلاح مغز به آن رسیده ام. در دوران کودکی ما، روانشناسی چندان محلی از اعراب نداشت و همین که مادر متوجه هوش بیشتر من شده بودند ( بحث ارزش گزاری نیست و فقط  ذکر یک ویژگی است)، اتفاق مهمی بود اما اینکه این کودک تیزهوش چرا این قدر بی دقت است و در بسیاری از امتحان ها یک سوال را در اثر بی دقتی بی پاسخ می گذارد و ... پاسخی نداشت. با افزایش سن، مقداری از بیش فعالی ام کاسته شده بود و به صورت ناخودآگاه راهکارهایی برای غلبه بر آن یافته بودم؛ از جمله اینکه با انواع پلنر و ارگنایزیر فیزیکی و مجازی آشنا شده و به این طریق سعی کردم به ذهنم سر و سامانی بدهم. با این وجود، باید اذعان کنم چند ماه گذشته به رغم سختی های دیگری که داشته، زمان دانستن بیشتر درباره تاثیر دوگانه هوش و بیش فعالی بر عملکرد و به عبارتی درد ناشی از آن بوده است. اینجا می نویسم، برای خودم، حریم شخصی تر و گفتن بیشتر از دردها. شاید ادامه داشته باشد.